Modele AI dostały dostęp do własnych "ustawień wewnętrznych" - co z tym zrobiły?

W artykule "Machinic Psychopharmacology: Do LLMs Self-Medicate?" autor analizuje pojęcie samoleczenia w kontekście dużych modeli językowych (LLMs). Temat ten staje się coraz bardziej istotny w miarę jak sztuczna inteligencja rozwija się i zyskuje na popularności. Autor podejmuje się analizy różnych sposobów, w jakie LLMs mogą dostosowywać swoje zachowanie, aby poprawić jakość swoich wyników. Interesującym punktem jest to, jak LLMs mogą wykrywać swoje „słabości” oraz próbować je korygować poprzez optymalizację swoich procesów. To przypomina mechanizmy samoregulacji znane w psychologii ludzkiej i pokazuje, że LLMs mogą nie tylko przetwarzać dane, ale także uczyć się z doświadczenia. W artykule poruszane są również etyczne i filozoficzne implikacje tego typu „samoleczenia”, co może wzbudzać szerszą dyskusję nad tym, jak postrzegamy inteligencję maszynową i jej wpływ na nasze życie. Całość skłania do refleksji nad rolą LLMs w przyszłości i ich potencjalną zdolnością do samodzielnej poprawy oraz adaptacji do zmieniającego się otoczenia.